حسی که می دانم
یکنفر هست که مرا دوست دارد
یکنفر آن دورها پشت دیوارهای بلند شهر رویا
یا شاید ، همین نزدیکیها ، زیر پونه های وحشی لب چشمه
یا آن بالاها ، پشت ابرهای بغض کرده پاییزی
یا ، شاید این زیرها ، زیر ریشه های درخت بید ، بعد از یک تصادف تصادفی !
بلاخره هست یکنفری که مرا دوست دارد
شاید چشمانش سیاه باشد یا آبی ، شاید هم سبز تیره با رگه های بنفش
با چشم هایی که لایه های خیس دارد و خیره اش که شوی ، داغی اش تنت را می سوزاند!!!

 هر كسي يه تعريفي از خودش داره...!!!
(من یک پارادوکس ممکن هستم.....!!!!)
تا حالا خودتونو تو یه جمله خلاصه کردین؟!
شما چه تعریفی از خودتون دارید؟!
پ.ن= گم شده در یک مسیر معلوم و مشخص، یک مسیر بدون ابهام، بدون دو راهه، سه راهه، چهار راه. بدون هیچ پیچ و خمی ولی با هزار تا فلش و تابلوی کمکی. هزار نفر راهنما. ولی باز هم گمشده ام.